مفصل زانوی مصنوعی چه چیزی است؟ چیزهای مهم برای دانستن قبل از تصمیم گیری جراحی

مفصل زانوی مصنوعی چه چیزی است؟ چیزهای مهمی برای دانستن قبل از تصمیم گیری جراحی.

بسیاری از مردم ممکن است برداشت وحشتناک زمانی که آنها شنیدن "مفصل زانو مصنوعی". با این حال بسیاری از افرادی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند می گویند که در نتیجه زندگی شان تغییر کرده است و باید زودتر تحت عمل جراحی قرار گیرند. جراحی می تواند به بیماران کمک کند تا زندگی روزمره خود را از سر گرفته و به بیماران اجازه دهد تمرینات کمتر ضربه ای انجام دهند. با این حال، اگر روش جراحی را انتخاب کنید، برش روی زانو اجتناب ناپذیر است. با توجه به سن و بار جسمی، تصمیم گیری آسان نیست. به همین دلیل است که باید نه تنها روش ها و مزایای جراحی را از قبل درک کرد، بلکه خطرات را نیز درک کرد.

مفصل زانوی کل عملیاتی است که مفاصل زانوی آسیب دیده را با مفاصل زانوی مصنوعی جایگزین می کند و تعداد این گونه عملیات ها سال به سال در حال افزایش است. تعویض زانو درمان استاندارد استئوآرتریت زانو (عمدتاً برای بیماری مرحله پایانی) است. برای گفتن این است که آن را درمان استاندارد بهترین درمان در دسترس امروز از دیدگاه کامل است. برای بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو که از طریق ترکیبی از درمان غیر دارویی و دارودرمانی به تسکین درد کافی و بهبود عملکردی دست نیافته اند، می توان جراحی تعویض زانو را در نظر گرفت. "

دو نوع جراحی وجود دارد: جایگزینی تک شاخی (UKA) و جایگزینی توتال (TKA). کاندیل ها برآمدگی هایی در داخل و خارج زانو هستند. اگر یک طرف آسیب دید و رباط آسیب ندید، تعویض تک شاخی انجام می شود و اگر هر دو طرف آسیب دیدند و رباط نیز آسیب دید، به معنای همه جایگزینی است. مفصل زانو حدود ۸ تا ۱۲ سانتی متر برای تعویض تک شاخی بریده می شود. برای جایگزینی مفصل کل، برش حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی متر است. برای تمام روش های جراحی، جریان پس از برش تقریباً یکسان است. نصب ایمپلنت (ابزار مصنوعی) مفاصل در حالی که خراش و شکل دادن به استخوان های آسیب دیده. در این حالت روش هایی برای تعمیر با سیمان استخوان و روش های بدون سیمان استخوان وجود دارد. انتخاب بستگی به تجربه و ترجیح جراح دارد. اگرچه نرخ استفاده به منظور کاهش آسیب به بدن عمل پایین است، اما می توان از آخرین فناوری مانند روش MIS (جراحی حداقل تهاجمی) و سیستم ناوبری برای کمک به انجام جراحی دقیق حداقل تهاجمی استفاده کرد. با این حال، در مورد روش MIS، تفاوتی در درجه بهبودی طولانی مدت پس از عمل وجود ندارد، بنابراین این روش مطلقاً لازم نیست. برخی از بیماران ممکن است تعجب کنند که «چه نوع ایمپلنت مادی برای زانوی من مناسب است؟» به طور کلی تیتانیوم و کروم مورد استفاده در مفاصل مصنوعی فلزات هستند. گفته می شود که این ها بعید است باعث آلرژی شوند، اما اگر آلرژی فلزی داشتید، لطفاً در حین معاینه به پزشک خود گزارش دهید.

به طور کلی بستری و بهبودی حدود ۳ تا ۴ هفته پس از عمل جراحی است. بهتر است توانبخشی را زود شروع کنید. به عنوان مثال در روز دوم پس از عمل جراحی می توانید چرخش مچ پا را روی تخت انجام داده و با کمک دیگران روی صندلی چرخدار تمرین کنید. اکثر بیماران ممکن است بخواهند بدانند که آیا می توانند از روز بعد شروع به آموزش کنند یا نه، اما خوب نیست که بیمار بی حرکت بماند، زیرا این امر باعث می شود که انقباضات و تروموز راحت تر رخ دهد. بیماران می توانند پسوند زانو را حدود ۳ روز پس از عمل جراحی انجام دهند، حدود ۱ هفته تمرین پیاده روی کنند و حدود ۲ هفته از پله ها بالا بروند تا به تدریج بار را افزایش دهند. اگر تایید شود که پیشرفت در حدود 3 تا 4 هفته به خوبی پیش می رود، می توانید از بیمارستان مرخص کنید.

همانطور که در ابتدا اشاره کردم، تعویض کل زانو یک عمل جراحی بسیار موثر است. البته هر جراحی خطرات خاصی دارد و بیماران حق دارند خطرات را از قبل بدانند. با این حال پزشکان عمومی خطرات مرتبط با آن را به بیماران مختلف منتقل خواهند کرد. به عنوان مثال برای بیماران دیابتی تاکید خواهد شد که بیماران دیابتی خطر ابتلا به بیماری های عفونی به خصوص بالایی دارند، بنابراین لطفا مراقب باشید و به بیماران بگویید که باید به چه چیزی توجه کنند. حتی پس از عمل جراحی مفصل مصنوعی، درد ناپدید شد و اگر نمی توانستم زانوم را آزادانه حرکت بدهم بسیار دردناک خواهد بود. بنابراین بیماران باید خطرات قبل از عمل جراحی را درک کنند تا تا حد امکان از چنین موقعیت هایی اجتناب کنند.

سه خطر اصلی مرتبط با تعویض کل زانو وجود دارد:

1. به دلیل جریان خون ضعیف در اطراف مفاصل مصنوعی, تعداد کمی از بافت های ضد باکتری مانند سلول های سفید خون و لنفوسیت وجود دارد. به عبارت دیگر، مقاومت ضعیفی در برابر باکتری ها و ویروس ها دارد، و مستعد عفونت است. عفونت مفاصل مصنوعی را عفونت مفصل مصنوعی (PJI) می نامند که می توان آن را به عفونت های اولیه تقسیم کرد که زود پس از عمل جراحی و عفونت های دیرهنگام رخ می دهند که نیم سال بعد رخ می دهد. برای جلوگیری از خطر ابتلا به چنین عفونت هایی، بیمارستان ها ممکن است اقداماتی مانند استفاده از یک اتاق عمل به نام اتاق تمیز با پاکیزگی هوای بالا، یا تجویز پیشگیرانه داروهای ضد باکتریایی قبل و حین عمل انجام دهند. حتی پس از عمل جراحی، بیماران باید به پوسیدگی دندان و پای ورزشکار توجه کنند، و از خطر طب سوزنی و سایر باکتری هایی که وارد بدن می شوند، اجتناب کنند.

2. حفظ وضعیت استاتیک در طول عمل و پس از عمل می تواند باعث جریان خون ضعیف و آن را آسان تر برای لخته شدن خون به شکل. مشخص شده است که احتمال زیاد تروموز ورین عمیق در طول و بعد از کل آرتروپلستی زانو وجود دارد. اگر وارد خون شود و به شریان های ریوی برسد، می تواند عارضه جدی به نام آمبولیسم ریوی ایجاد کند. برای جلوگیری از این امر می توان داروهایی را برای جلوگیری از تروموز تجویز کرد، و از جوراب ساق بلند و پمپ های هوایی برای جلوگیری از تروموز استفاده کرد. از منظر پیشگیری از تروموز توصیه می شود که توانبخشی را بلافاصله پس از عمل شروع کنید.

۳- مفاصل مصنوعی، همان طور که از نامش پیداست، اجسام مصنوعی هستند. با توجه به عمر خدماتی آن، ممکن است در طول زمان از کار بیفتد، شل یا جا به جا شود و نیاز به تعمیر (عمل مجدد) داشته باشد. بیماری های عفونی که در بالا ذکر شد نیز یکی از دلایلی است که نیاز به ترمیم دارد. علاوه بر این، جایگزینی مفاصل مصنوعی نیز یک مشکل است، زیرا جراحی از نظر تجدید نظر به شدت پیچیده است. در طول تجدید نظر، مفصل مصنوعی محکم متصل به استخوان نیاز به حذف، پیوند استخوان و یا خراش جدید از محل نقص مورد نیاز است. در این فرایند بافت هایی با جریان خون غنی (رگ های خونی، عضلات و غیره) بیشتر برداشته خواهند شد. زمان عمل و زمان هموستازی طولانی تر خواهد بود، و خطر ابتلا به عفونت و تروموز افزایش خواهد یافت. یکی دیگر از دلایل احتمالی خطر تجدید نظر، رابطه طول عمر مفاصل مصنوعی و طول عمر انسان است. علاوه بر این گفته می شود عمر خدماتی مفاصل مصنوعی ۱۵ تا ۲۰ سال است. امروزه کیفیت بهبود یافته است و موارد زیادی وجود دارد که می توان از آن برای مدت طولانی استفاده کرد. به عبارت دیگر، هر چه اولین عمل جراحی جوان تر باشد، احتمال اینکه پروتز نیاز به برداشتن و جایگزینی با عمل جدید داشته باشد، بیشتر است.

بر اساس مطالعات داده ها، ۲۰٪ تا ۳۰٪ از افرادی که در دهه های ۵۰ و ۶۰ خود تحت عمل جراحی تعویض کل زانو قرار گرفته اند، تحت عمل مجدد قرار گرفته اند. بنابراین می توان گفت جراحی باید پس از بررسی دقیق خطر تجدید نظر به دلیل افزایش امید به زندگی تصمیم گیری شود.

ما باید بفهمیم که هر عملیاتی خطرات خاصی دارد، اگر بیمار تمایلی به وارد کردن مفاصل مصنوعی ندارد. در این صورت یک راه مراجعه به بیمارستان دیگری به عنوان نظر دوم است. علاوه بر جایگزینی مفصل مصنوعی، درمان استاندارد استئوآرتریت زانو استئوتومی است که به شما اجازه حفظ مفصل را می دهد. حتی کسانی که توسط پزشک توضیح داده نشده اند می توانند از این نوع جراحی استفاده کنند، بنابراین شما می توانید انجام آزمایش های بیشتر را قبل از انتخاب در نظر بگیرید.

البته چه جراحی را انتخاب کنید و چه درمان محافظه کارانه در پایان، ما سبک های مختلفی اززانو بندبرای شما را انتخاب کنید، لطفا احساس رایگان برای تماس با ما اگر شما به آن نیاز دارید.