علائم و درمان استئوآرتریت

علائم و درمان استئوآرتریت.

افراد مبتلا به استئوآرتریت دچار درد، تورم، پینچینگ، و ناراحتی در اطراف مفاصل خود می شوند. عمدتاً به این دلیل که غضروف آرتیکولار که سطح آرتیکولار را می پوشاند عمدتاً از کندروزیت ها، کلاژن فوق آرتیکولار نوع ۲ و پروتئوگلیکان ها (گلیکوپروتئن ها) تشکیل شده است. گردش خون یا توزیع فیبرهای عصبی در غضروف آرتیکولار وجود ندارد. در آرتروپاتی، تخریب غضروف و سایش به دلیل تحریک مکانیکی رخ می دهد و سینوویوم اطراف مفصل ملتهب می شود و باعث تسریع در تخریب می شود. همچنین ممکن است با تغییرات تکثیری مانند تشکیل استئوکوندرال پریآرتیکولار همراه باشد. این تغییرات منجر به فیبروز کپسول مفصلی می شود که با هیپرپلاسی رگ های خونی و فیبرهای عصبی همراه است و احساس درد را آسان تر می کند.

آسیب شناسی و علائم با درد خود به خودی و تورم مرتبط با آرتریت، دیسکینزی به دلیل تورم، و طیف محدودی از حرکت همراه است. آرتروز بیشتر احتمال دارد به توسعه به عنوان غضروف می پوشد پایین, و بارهای تکراری آن را آسان تر به احساس درد. هنگامی که غضروف از بین می رود، مفصل درد از استرس فراتر از یک سطح خاص را تجربه خواهد کرد، و آن را بارها و بارها و به تدریج بدتر خواهد شد. آرتریت مکرر می تواند منجر به فیبروز کپسول مفصل و آستانه درد پایین تر شود و در نتیجه مشکلات حرکتی قابل توجهی در طول ورزش به وجود می آورد.

از دست دادن غضروف گسترده به دلیل بار بر روی مفصل می تواند باعث درد، تشدید طیف وسیعی از حرکت و دشوار کردن حرکت شود. انقباضات مشترک با پیشرفت تشکیل استئوفیت بیشتر رخ می دهند. بیماری های التهابی مختلف، حساسیت به شکنندگی غضروف، تروما، هیپوپلاسی مفاصل، و بی قراری مفاصل منجر به شروع آرتروپاتی و القای تشدید می شود. هنگامی که بار بر روی مفصل باعث می شود غضروف بپوشد و باعث شکستن بافت استخوان شود، مفصل تغییر شکل می دهد و چرخه ای مفرغ از تغییر شکل و بدتر شدن علائم ایجاد می کند.

به منظور جلوگیری از تشدید بیماری مفاصل، بار ورزشی متوسط برای بهبود چاقی، کنترل زایمان، و کنترل آرتریت مورد نیاز است. به عنوان یک درمان عملکردی، حفظ انعطاف پذیری در اطراف مفصل و حفظ قدرت عضلات اطراف نیز مهم است. سایش غضروف و آرتروپاتی به دلیل استفاده بیش از حد، تحمل وزن، و تروما در زمینه امکانات مختلف ژنتیکی اغلب تنها پس از توسعه علائم مورد قضاوت قرار می گیرد، بنابراین، ارزیابی های منظم مفاصلی مانند ران و زانو که در آن آرتروپاتی تشخیص شایع است مهم است، و هنگامی که وضعیت شدید است، گاهی اوقات نیاز به عمل جراحی است. اما این تنها به عنوان یک درمان استفاده می شود، و درمان های موثری برای جلوگیری از پوشیدن غضروف ایجاد نشده است.

علائم استئوآرتریت آرنج عمدتاً در این نشان داده می شود که حرکت آرنج درد را افزایش می دهد و استراحت درد را کاهش می دهد. خم شدن و امتداد آرنج را می توان محدود کرد و در فعالیت های روزانه دخالت کرد. این می تواند باعث شود آرنج به طور ناگهانی قادر به حرکت در یک زاویه نیست، و یک حرکت اندک می تواند باعث درد شدید شود. با پیشرفت بیماری آرنج دژنراتیو، عصب اولنار که درون آرنج اجرا می شود ممکن است فشرده و فلج شود و باعث می شود نیمی از حلقه و انگشتان کوچک تنبل و دست و پا چلفتی شوند. این سندرم تونل مکعبی است. استفاده بیش از حد از ورزش یا زایمان بدنی سنگین بر روی مفصل آرنج ممکن است منجر به شکستگی مفصل آرنج، آرتریت و دیگر آسیب های آرنج شود.

آسیب آرتریت آرنج عمدتاً به عنوان سایش غضروف مفصلی و پاره شدن در هنگام تروما، استخوان در معرض سطح مفصلی، عمدتاً تشکیل برآیند های استخوانی بیش از حد در سمت میانه، استئوفیت های بیرون زده و محدود کردن حرکت مفصلی آشکار می شود. با پیشرفت بیشتر، استئوفیت تکه تکه می شود، تبدیل به یک بدن آزاد در مفصل می شود و به دام می افتد و باعث قفل شدن مفصل می شود.

برای بیماران مبتلا به آرتریت آرنج، درمان محافظه کارانه در صورتی می تواند انجام شود که بر زندگی روزمره تأثیر نذارد، مانند خم کردن آرنج، رسیدن دست به دهان و غیره. به طور کلی استفاده از اسلینگ و اسپلینت برای تثبیت خارجی توصیه می شود. تزریق داخل آرتیکولار با ضد دردهای التهابی. درمان های کمکی مانند گرمادرمانی، لیزر، و آموزش قدرت و کشش انجام می شود. اگر با فعالیت های روزانه شما تداخل داشته باشد، ممکن است برای بهبود دامنه حرکت و کاهش درد به عمل جراحی نیاز باشد.

Xiamen Ortosport یک کارخانه متخصص در تولید و فروش بریس ارتوپدی است، ما سبک های مختلف از slings و آرنج بریس برای شما را انتخاب کنید، لطفا احساس رایگان برای تماس با ما.