توانبخشی عملکردی پس از شکستگی کلاویک

clavicle یک وسیله اتصال و پشتیبانی به شکل S برای اندام فوقانی و نیم تنه است. کندیل دیستال صاف و محدب به سمت پشت است که منجر به اتصال و کشش عضلات و رباط ها می شود. انتهای دیستال مفصل آکرومیوکلوولیکولار را با آکرومیون تشکیل می دهد ، و رباط کوروکلاوویلیک clavicle را برطرف می کند. کندیل پروگزیمال به شکل محدب الماس به طرف بطن است و مفصل استرنوکلوئولیک توسط بافت رباط قوی و دسته استرن تشکیل می شود و یک روند استرنکلئیدوماستوئید وجود دارد. اتصال عضلات.

کلاچ زیر پوست قرار دارد و موقعیت آن کم عمق است. پس از بروز شکستگی ، تورم و اکیموز ایجاد می شود و درد شانه می تواند درد را بیشتر کند. در این مقاله در مورد بازیابی عملکرد اندام فوقانی پس از شکستگی کلاویک در رابطه با دوره شکستگی کلاویک صحبت خواهیم شد.

اعصاب Plexus بازویی و رگهای خونی ساب کلاوی از پشت چاقی عبور می کنند. هنگامی که در نتیجه لخته بینی دچار خشونت شدید شود ، ممکن است شکستگی ها ، آسیب ریه ها ، آسیب عروقی و آسیب پلکس بازویی در سایر قسمت ها اتفاق بیفتد و یک سری اختلالات اندام فوقانی ایجاد شود.

بسته به نوع شکستگی کلاویک می توان جراحی یا درمان محافظه کارانه انتخاب کرد. با افزایش بلوغ فن آوری تثبیت داخلی و توسعه سریع تجهیزات تثبیت داخلی ، درمان جراحی شکستگی های چاقی توسط اکثر متخصصان و بیماران شناخته شده است و کاهش آناتومیکی حاصل می شود.

بعد از عمل شکستگی کلاویک و آسیب بافت نرم موضعی ، اختلالات گردش خون ، درد و تورم موضعی و اختلالات حرکت اندام بعد از عمل. ورزش عملکردی می تواند گردش خون را ارتقا بخشد و تورم و تسکین درد حاصل شود. بنابراین ، پزشکان باید بیماران را ترغیب کنند که زودتر از دوره بعد از عمل ، فعالیت های عملیاتی را انجام دهند ، در درمان توانبخشی مداخله کنند ، طبق دوره های مختلف آموزش مناسب را انتخاب کنند و به تدریج به هدف احیای عملکرد اندام فوقانی برسند.

بعد از ناپدید شدن بیهوشی در روز بعد از عمل ، می توان مشت های انگشت فعال ، کشش انگشت ، تمرین های کشش انگشت ، تمرینات کشش پشت مچ و خم شدن کف دست و انجام تمرینات خم شدن و کشش آرنج را انجام داد.

پس از معاینه اشعه ایکس در اولین روز بعد از عمل ، تأیید مجدد شکستگی ، به بیمار در تمرینات عملکرد شانه منفعل کمک شد. هنگام ایستادن ، مثلث اندام آسیب دیده را در مقابل سینه معلق می کند ، بدن به صورت جانبی به طرف آسیب دیده خم می شود و شانه را به عقب و جلو می چرخاند. بدن به طرف آسیب دیده خم می شود و کمی به جلو خم می شود و در داخل و خارج از شانه می چرخد.

از 2 روز پس از عمل می توانید تمرین های آونگ مانند خم شدن به پایین ، چکه کردن اندامهای فوقانی و ساختن ساعد قسمت آسیب دیده را با یک دایره جهت عقربه های ساعت یا خلاف جهت عقربه های ساعت انجام دهید.

به بيماران آموزش داده شد كه 3 روز بعد از عمل ، تمريناتی مانند خم شدن و كشيدن ساعد اندام مبتلا و چنگ زدن به بوكس را به مدت 3 روز انجام دهند ، هر بار كمتر از 10 دقيقه نباشد. اگر شانه متورم بود ، روغن زخم و کمپرس گرم می توان داد. در طی 1 هفته پس از عمل ، به جز زمان تمرین ، اندام آسیب دیده باید با یک حوله مثلثی معلق شود.

پس از گذشت 7 روز ، حرکات فعال مفصل شانه در همه جهات و محورها انجام شد. جزئیات به شرح زیر:

1. حرکت دایره ای مفصل شانه (یعنی دایره اندام فوقانی): بیمار به جلو خم می شود ، بازوی فوقانی به طور طبیعی از عمود بر زمین آویزان می شود و مفصل شانه حرکت دایره ای جهت عقربه های ساعت و خلاف جهت عقربه های ساعت را انجام می دهد.

2. چرخش داخلی: قسمت آسیب دیده را با قسمت عقب قرار داده و طرف مقابل را قرار دهید

3. چرخش بیرونی: گوش مخالف را با دست طرف آسیب دیده در سراسر صورت لمس کنید

4- صعود از روش دیواره: بیمار در مقابل دیوار ایستاده است ، اندام آسیب دیده به جلو صاف شده و به سمت بالا خزیده می شود.

وضعیت خوابیده به پشت عمدتاً طی 2 هفته پس از عمل اتخاذ می شود. یک بالشتک کوچک هوا 4-6 سانتی متر در ناحیه کتف همان طرف برای گسترش شانه آسیب دیده به عقب استفاده می شود. هنگامی که طرف سالم دراز کشیده است ، سر ، گردن و پشت کمی در کنار هم به طرف سالم است و راحتی بیمار را به عنوان درجه ای در نظر می گیرد. توانبخشی اولیه برای فعالیت های مشترک و غیرفعال مشترک ضروری است. می توانید با کوچک کردن شروع کنید. این فعالیت می تواند محرک های مکانیکی را برای کاهش درد تحریک کند ، و می تواند در تنظیم فیبر کلاژن و غضروف مفصل اثرات مفیدی داشته باشد. ROM های شانه در مقیاس کوچک برای آدم ربایی بدون درد ، خم شدن به جلو ، چرخش داخلی و تمرینات انقباض ایزومتریک ترکیب کنید. کل تمرین برای افزایش درد و التهاب شانه نیست. در صورت وجود درد ، روش های مداخله مانند سرماخوردگی و مسکن ها به موقع هستند. این نکته بسیار مهمی برای مداخلات توانبخشی است.

سه تا شش هفته بعد از عمل ، تمرین کشش در تمام جهات مفصل شانه مانند کشش قرقره ، بالا رفتن از دیواره و غیره می تواند ضمن ادامه تمرین انقباض ایزومتریک در مرحله قبل انجام شود. لازم به ذکر است که زاویه بازو باید در مدت 1 ماه پس از عمل پشتیبانی و محافظت شود تا مفصل آکرومیوکلاویکولار در یک موقعیت عملکردی و بدون تحمل وزن نگه داشته شود.

پس از 6 هفته ، هدف از تمرین توانبخشی ، بازگرداندن تحرک مفاصل آسیب دیده ، افزایش قدرت عضلات و ترمیم عملکرد اندام است. این می تواند فعالیت فعال و شدت تحمل وزن ، دامنه ، میزان ورزش و مدت زمان مفاصل اندام آسیب دیده را تقویت کرده و به تدریج فعالیت های روزانه و ورزشی را از سر بگیرد تا فعالیت مفاصل آسیب دیده ، تقویت عضلات و تقویت عملکرد اندام را از سر بگیرد. .

پس از شکستگی کلاویک ، اگر اندام آسیب دیده برای مدت طولانی در حالت ثابت قرار داشته باشد ، اندام و مفاصل نمی توانند فعالیت های عملکردی طبیعی را انجام دهند و آتروفی گران قیمت ماهیچه ها ، چسبندگی مفاصل ، پوکی استخوان و عدم وجود شکستگی در طولانی مدت اتفاق می افتد. -مدت، اصطلاح. بعد از شکستگی کلاویک ، ورزش عملکردی منظم می تواند پیش آگهی محل شکستگی را بهبود ببخشد ، قدرت عضلات را بهبود بخشد ، از آتروفی عضلات جلوگیری کند و از اختلال در عملکرد اندام فوقانی و دست جلوگیری کند.